Ook last van lawaai?

WIJ DOEN ER IETS AAN!

Wat houdt de nieuwe norm in?

De vroegere geluidsnorm dateert van 1977. Toen was er veel minder omgevingslawaai, minder verkeer, en ook bij de buren was het aanzienlijk rustiger: geen zware stereo-installaties, geen hometheatersystemen en muziek die veel minder zeer laagfrequente componenten bevatte.

De nieuwe norm, NBN S01-400-1, is ontstaan uit de noodzaak om de akoestische vereisten beter aan te passen aan de huidige geluidsbelasting en ook aan de huidige wensen betreffende de akoestische kwaliteit. De nieuwe norm is van toepassing op alle woongebouwen (woningen en appartementen) en bepaalt de vereisten waaraan moet worden voldaan op het vlak van lucht- en contactgeluidsisolatie, gevelisolatie, het lawaai van technische installaties en de beheersing van de nagalm in specifieke ruimtes. De opgelegde eisen vervallen wanneer specifieke wettelijke bepalingen gelden. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn voor de gevelisolatie in de buurt van luchthavens.

Twee niveaus

Omdat niet iedereen even hoge akoestische eisen stelt en/of bereid is daarvoor een even grote financiële inspanning te doen, werd gewerkt met twee prestatieniveaus. Enerzijds zijn er de vereisten voor een akoestisch basiscomfort, anderzijds de vereisten voor een verhoogd akoestisch comfort. De vereisten voor een normaal akoestisch comfort zijn erop gericht om een ruime meerderheid van de gebruikers (naar schatting 70 %) tevreden te stellen. Als aan de eisen van het verhoogd akoestisch comfort wordt voldaan, wordt bij een normale lucht- en contactgeluidsisolatie het percentage tevreden bewoners geraamd op meer dan 90 %.

Het basiscomfort vormt een compromis tussen de eisen en het economisch haalbare. De vereisten inzake een verhoogd akoestisch comfort zijn van toepassing wanneer de initiatiefnemers van een bouwproject (opdrachtgever, koper...) daar uitdrukkelijk om vragen, of wanneer de verkoper of de verhuurder de toekomstige bewoners dit verhoogd comfort toezegt.